Ivan Klasnic Bolton'da

Transfer dönemi kapanırken takımlar son kurşunları atıyor, topçular kapanın elinde kalıyor.. Ivan Klasnic Bolton'un son anda yaptığı hamlelerden biri oldu.. Adamımdır.. Werder Bremen'de yaşadığı çıkıştan sonra gelen böbrek hastalığı en tepeye çıkmasını engelledi.. Nantes'la profil düşürdü.. 29 yaşında kiralık da olsa transfer olduğu lig ise futbolun en büyük arenası, Premier League..

Bolton, Nicolas Anelka'yı sattıktan sonra yerine Chelsea'den gelen paranın çok büyük bölümünü kullanarak Johan Elmander'i aldı, ama ellerinde patladı.. Riskleri blog arşivinde mevcuttu.. Transfer olduğu günden beri çıktığı 33 lig maçında kaydettiği gol sayısı sadece 5.. Takımı veteran forvet, Reebok Stadium'un büyük kaptanı Kevin Davies götürüyor ama nereye kadar.. 3 maçta 0 çektiler, oraya bir adam gerekliliğini gördüler ve transfer kapanırken darta oku fırlattılar.. Nereden vuracaklarını zaman gösterecek.. Klasnic'te yetenek, teknik, imaj, fizik hepsi üst düzeyde barınıyordu, ama hastalıktan sonra özellikle fizik yönünde erozyon var.. Fransa'da küme düşen bir takımın üyeliğini yaptıktan sonra bu EPL'ye nasıl uyum sağlar kestirmek zor ama parıltısız Bolton'u takip etmek için artık çok önemli bir neden var..

Mantalite

Federasyon'un aylık dergisi Tam Saha'ya röportaj vermiş Rijkaard.. Son zamanlarda okuduğum en güzel futbol söyleşisi.. Muhtemelen zamanın yetersizliği açılması gereken bazı şeyleri kesmiş ama önemli değil.. Röportajı yapan Bağış Erten, başkası böyle konuşturabilir miydi Rijkaard'ı emin değilim zaten.. Bilinen şeyleri kendi futbol mantalitesiyle çok farklı sunmuş Rijkaard.. Bugüne kadar Türk halkına tanıtılan bazı yönlerini yalanlayan kısımlar, futbolculara mesajlar hepsi müthiş.. Büyük adamsın Rijkaard..

Tamamını şuradan okuyabilirsiniz, hoşuma giden yerleri alıyorum ben buraya..

"Genel olarak genç bir futbolcu için en iyisi yetiştiği takımda ya da ülkede en az 3-4 sene oynamasıdır. Orada yeteneklerini olgunlaştırır, deneyim kazanır ve mücadeleyi öğrenir. Çünkü önce yetenek öne çıkar. Ama asıl olarak o yetenekle nasıl baş edeceğiniz, onu nasıl geliştireceğiniz önemlidir. Bu da zaman alır."

"Aslında en iyi yol altyapılarda başlayıp, orada pişip, ondan sonra A takımda teknik adamlık yapmak diye düşünüyordum. Ama Cruyff bana orada da benzer sorunlar yaşayabileceğimi, A takımlara özgü sorunların farklı olabileceğini ve onlarla baş edip edemeyeceğimi ancak A takıma çıktığında anlayabileceğimi söyledi. Hatta bana bazı adamların minik ya da genç takımlara uygun olmadığını, direkt büyük takımlardan başlaması gerektiğini de söyledi. Ben de ikna oldum ve korkmayıp kabul ettim. Ama şunu yaptım; tecrübesizliği kapatabilmek için çok iyi yardımcı hocalar seçtim. Neeskens'i, Kroll'u, Cruyff'u yardımcı koç olarak takıma davet ettim ve iyi bir takım olduk."

"Aslında teknik adamlar arasında iki ekol vardır. Bazıları yalnız çalışmayı severler, farklı fikirlere pek açık değildirler ve kendi bilgileriyle yetinip dışa kapalı kalmayı tercih ederler. Ben öbür ekoldenim. Takım çalışmasına inanırım. Ne kadar çok bilgi ve farklı fikir gelirse o kadar zenginleştiğimi düşünürüm. Fikir ayrılıkları beni ürkütmez, tersine besler. Nitekim bugüne dek de hep böyle oldu. Ve bundan çok yararlandım. Öyle ki, bazen bir adım geriye çekilip takıma uzaktan bakmaya çalışırım. Eğer iyi bir ekiple çalışmıyorsanız, takımı emanet edeceğiniz güvenli isimler olmazsa bunu yapma lüksünüz yoktur."

"Ama şunu da unutmamak gerek. A takımın teknik direktörü olarak benim asli görevim gençleri takıma kazandırmak değil. Bunu tek başına benim yapmam çok zor, çünkü çok fazla zaman alan bir uğraş bu. Oysa ben A takımla ilgilenmeliyim. İşte bu nedenle bu iş kadro işi. Altyapılarda iyi bir organizasyon, iletişim ve kurumsal yapı kurarsanız o kaynaktan beslenirsiniz. Ama bunu teknik adamın yapması imkânsızdır. Bu ayrı bir uzmanlık alanı, apayrı bir iştir."

"Çok çalışmak lâzım. En önemlisi bir mantalite oturtmak, herkesin inandığı bir takım yaratmak gerekiyor. Bunun için enerjik ve pozitif olmak lâzım."

"Futbolda tabii ki öncelikli olan kazanmak. Ama taraftarlar sadece kazanmak istemez, iyi futbol da görmek ister. Takımlarına bir kimlik atfetmek ister. Sahada gurur duyacakları bir yapı olsun ister."

"Futbol tarihine baktığınızda pek çok kupa kazanmış takım vardır. Ama aralarından sadece iyi futbol oynayanlar akılda kalır. Sıkıcı ve renksiz oyunla kazananlar tarihe yazılır ama hafızalara yazılmaz."

"Aslında her şeyden biraz var Türk futbolunda. Ama hiçbir şey tam yok. Bu işi hem zorlaştırıyor hem de komplike hale getiriyor. Daha çok tepkisel bir oyununuz var. Karşı takıma göre taktikler belirleniyor. Kalite, güç aslında üç aşağı beş yukarı aynı. Ama Türkiye'yi farklı kılan şey biraz da şu; işler kötü gittiğinde bir anda oyun mantalitesi kaybolabiliyor. Yürekten oynayan oyuncu sayınız çok. Ama bu bazen aklı devre dışı bırakıyor. Herkes kendi başına maçı çevirmeye kalkıyor. O zaman da bütünlük kayboluyor. Türk futbol kimliğini tanımlasak kesinlikle yetenek var deriz, ruh var deriz, mücadele var deriz. Ama hepsi bir anda ortaya çıkabiliyor. Bir anda herkesi defansta, sonra bir anda herkesi hücumda görebiliyorsunuz. Bu biraz dağınıklık yaratıyor. Takım oyununda asıl olan dengeli olabilmektir. Ne olursa olsun pozisyon alışınızı, soğukkanlılığınızı kaybetmemeniz gerekiyor. Sanki bu konuda bir eksiklik var gibi. Coşku konusunda hiçbir sıkıntı yok, ama bazen o coşku bozucu bir etki de yarabiliyor."

"İyi bir orta saha oyuncusu top ayağına gelmeden birkaç hamle sonrasını düşünür. Driplingden önce buna kafa yorar. Kendini öne çıkarmaktansa oyunun yönünü belirlemeyi tercih eder. Genel olarak Türk futbolcular bunu pek yapmıyor. Topla birlikte hareketlenmeyi, driplingi çok seviyorlar."

"Her takımda birkaç tane top sürmeyi seven oyuncu olur, ama bu rakam 5'e, 6'ya çıkarsa iyi olmaz. Dripling takımı yavaşlatan, genel tempoyu düşüren bir şeydir. Daha hızlı oynamak için pas yaparak oynamak şarttır. Hareketli ve hızlı olmak bugünün futbolunun en önemli özelliğidir. Yaratıcı olmak için ille de topla gezmek zorunda değilsiniz."

"Teknik adam olarak uzun dönemli planlar yapma lüksünüz yoktur. Hep kısa dönemli planlar yapmak zorundasınızdır. Çünkü ne kadar kalacağınızı siz belirleyemezsiniz. Bu yüzden ilk hedefim önemli şeyler başarmak olacak. Sonrasını sonra düşüneceğiz."

Ankaraspor 0-2 Galatasaray

Geçen seneden beri topa sahip olmaya, pas yapmaya, rakibi pas yaparak geriye itmeye çalışan bir Galatasaray var.. Geçen sene elde Lincoln vardı, seçilen sistem 4-4-1-1 oldu.. Bütün maç yazılarında, hatta Rijkaard göreve geldikten sonra bu yapının artı ve eksilerini kendi düşüncem eşliğinde blogda değerlendirmeye çalıştım.. Sonuncusu Denizli maçı.. Rakamlar nereye kadar önemli, sistemi oluşturan o rakamlar üzerine yapılacak farklı değerlendirmeler, sistemlerin hocanın futbol düşüncesine göre seçilip sahaya konması.. Rijkaard geldiğinden beri söylenenler belli.. 4-3-3, hücum futbol, total futbol vs.. Ki özellikle ilki de burada geçer fazlasıyla.. Rijkaard’ı ve onun Galatasaray’ını değerlendirirken, onun düşüncesine gayet uyan geçen seneki yapıyı göz önüne almadan konuşmak ise imkansız, aynı zamanda yersiz.. Bence tabii.. 4-3-3’ün günün en moda ve üst sistemi olduğunun örneğini verirken kattığımız başka bir şey daha var, Jose Mourinho’nun Chelsea’sinden beri üst düzey ligleri ve takımları ele geçiriyor bu yapı.. Piyasaya yeni çıkmadı.. Michael Skibbe’nin Leverkusen’den uzun süreli gelen bir 4-4-1-1 geleneği vardı, Galatasaray’da da bunun üzerinden devam etti.. Peki bu seçime sadece bu şekilde bakılabilir mi? Yoksa ortada bir 4-3-3 gerçeği varken eldeki Lincoln’ün varlığı Skibbe’nin Galatasaray’da da aynı sistemi devam ettirmesinde etkili olmuş olabilir mi? Belki seçimin ana nedeni gelenekçi yapı, ama önde duran Lincoln gerçeği de bunun sağlaması, kesinleştiricisi.. Bir süredir bu konuyla Arda’yı birleştirip Rijkaard’ın seçiminin ne olduğunu anlamaya çalışıyorum.. Arda Lincoln değil, Arda Elano da değil.. 4-3-3/4-4-1-1 ayrımında hep orta üçlünün birlikte oynamasından, bir bütün gibi hareket etmesinden, o supporter’lı yapının aksine, hiçbir oyuncunun ayağında top tutmadığı, ince iş yapmayı oyunun birinci önceliği haline getirmediği bir düzenden bahsediyorum.. Lincoln’le bu yapılamazdı, sistem 4-4-1-1’e döndü.. Elano Lincoln’den farklı bir oyuncu, ama önde duran City geçmişi ve Mark Hughes’un benzer sistemde Elano’yla ilgili farklı düşünceler içine girmesi mevcut..

Elano Galatasaray’a geldiğinden beri 11’e oturmasıyla kadronun nasıl şekilleneceği üzerinden de yorumlar yapıyoruz.. Fikrimi geldiği gün söylemiştim.. Arkada Sarp ve Ayhan garanti.. Supporter’lı ya da değil, Arda ve Elano’nun birlikte merkezde oynama ihtimali çok düşüktü, Rijkaard her maçla birlikte bunu doğrulamaya devam ediyor.. 4-3-3 üzerinden bir şekil alacaksa Galatasaray, sola göre merkezde çok daha verimli olduğuna inandığım, bu iç kalıbına da zamanla uyacağını düşündüğüm Arda benim merkez tercihim.. Elano sağ açık geçmişine solu da ters ayaklı bir şekilde ekleyebilir diye düşünmüştüm.. Rijkaard’ın şu andaki seçimleri tam tersini gösteriyor.. Birlikte oynadıkları dönemlerin çoğunluğunda Arda sola kaydı, Elano supporter’a geçti..

Maçın özeline geçelim.. Elano şu anda güçsüz, Galatasaray’ı bugünkü maçta düşüren etkenlerden biriydi.. Diğeri Ayhan’ın yokluğu.. Ayhan futbol profiliyle bu takımın en değerli elemanlarından biri.. Hücumla defansı birbirine bağlayan adam.. Çift taraflı oyun oynayabilen iç kavramının Galatasaray’daki tek temsilcisi.. Onun çıkıp Sarp’ın yanına benzer nitelikli bir oyuncunun gelmesi defans ve hücum arasındaki bağlantıyı kopardı.. Üstüne önlerinde şu an için zayıf görünen Elano gelince Galatasaray orta sahada topa istediği kadar hakim olamadı, orta saha üçlüsüyle bitirdiği işi bugün gerçekleştiremedi.. Futbolda uyum her zaman önemlidir.. Rijkaard’ın sezon başından beri yaptığı oyuncu tercihlerinde Arda ve Ayhan takımın en çok süre alan oyuncuları oldu.. Topal’ın sakatlığı, Linderoth’un bir maçta dizi harap etmesi sonrasında Mustafa Sarp da bu bölgede düzenli forma buldu.. Birbiriyle son derece uyumlu, düzenli oynayan üçlüden Ayhan’ın çıkması, Arda’nın da sol açığa geçip yerini Elano’ya bırakması Galatasaray’ın orta sahadaki ahengini bozdu.. Topal Sarp’ı, Elano da Arda’yı pasifize etti.. Sarp’ın bence sezonun en kötü maçlarından birini çıkarmasını ondan daha kötü olan Topal’ın varlığına bağlıyorum.. Ankaraspor’un stoperlere baskı yapmayan, orta sahada rakibi karşılayan yapısını ise bu akşamki Galatasaray için şans olarak görmek gerek..

Solda geçen senelerdeki sonuca gitmekten uzak, kenardan oyun kurmaya çalışan Arda’nın aksine ilk yarıda sahaya sistemin gereklerini koymaya çalışan oyuncu Kader Keita’ydı ama sadece kaleyi düşünen yapısıyla ilgili Rijkaard’ın sorunu var bence, hak veriyorum.. Galatasaray hangi düzenle oynarsa oynasın, rakibe sürekli darbe vurmaya çalışan tek oyuncusu Keita ve kilit olarak görüyorum onun bu yapısını.. Ama dikine oynamaya çalışırken sahanın genişliğini iyi kullanamadığını düşünüyor bence Rijkaard.. Bir şeyler üretmeye çalışan tek oyuncu olarak kenara alınmasını biraz buna bağlamak gerek..

Kewell mutsuz, eldeki kadro gereği yedek beklemek zorunda ki başka bir seçenek de ufukta görünmüyor.. Girer girmez yine maçı getiren oyuncu oldu.. Geçen sene takıma geldiğinde beklediğimiz uzun zamandır görmediğimiz bir açık performansıydı, Galatasaray taraftarına sunduğuysa açıktan gelen gol ve istatistik katkısı oldu.. Hayır diyemiyoruz tabii.. Yaptıklarının değeri çok büyük ama yer açmak için makas gereken yer çok sert.. Sezon başından beri attığı gollere sevinmemesi kenardaki mutsuzluğunu gösteriyor ama elden de bir şey gelmiyor.. Keita’nın yerine giren Aydın golden sonra dağılan Ankara savunmasının arasında çok iyi işler yaptı.. 2 açık ve forveti değiştiren Rijkaard bu 3 oyuncunun elinden gelen 2 golle maçı bağladı..

Shakhtar’daki ve Eriksson dönemi City’sindeki Elano bu Elano değil.. Özellikle fiziksel anlamda üstüne koyduktan sonra değerlendirmek daha doğru olur, bu hali Galatasaray’ı sahada düşürmekten başka bir iş yapmaz.. Fakat şu ana kadarki Rijkaard seçimlerinden, imzayı atar atmaz beklediğim 4-3-3’ün gelmeme ihtimalinin giderek yükseldiğini görüyorum.. Merkezdeki Elano’yla bu takım geçen seneki 4-4-1-1’e doğru yol almaya devam eder.. Bugün iki önlibero ve iyice yumuşak Elano’yla sahada net yansımasını izledik, devamında da giderek daha çok yaklaşacağımızı düşünüyorum artık supporter’lı düzene.. En iyi şekilde optimize edilmiş sistemi Galatasaray’da görmek herkesin hayali, en azından benim için öyle.. Ama önde duran gerçekler, oyuncu profilleri de ayrı.. Solda oynamayacak bir Elano’yla geçen seneki yapı açık ve net bir şekilde tekrar önümüze gelecek.. Onun çözülmesi gereken sorunları ise ayrıca öne çıkacak.. Bugünkü maçta çift için öne çıkamaması, sol kenardan düzenli çıkışı yapamamız, supporter’ın güçsüzlüğü üzerinden merkezden gerekli dağılımı yapamama üzerinden geçen senelere benzer sıkıntıları yaşadı takım.. Keita geçen seneden farklı olarak farkı yaratmaya çalışan tek isimdi, olmadı.. Geçen seneden çok farklı duran kondüsyon ve fizik güçse en önemli değişim olarak öne çıkmaya devam etti.. Özellikle Ankaraspor’un 60 sonrası yaşadığı büyük düşüş ve Galatasaray’ın 90. dakikaya kadar süren dayanıklılığı maçın rahat kopartılmasında en büyük etkendi.. Skibbe’yi değerlendirirken sistemleri oturtmanın, üzerindeki eksiklikleri gidermenin temel yolunun fizik kalite ve kondüsyondan geçtiğini geçen sene çok söyledik, Rijkaard’ın işi temelden yerleştirmesi bu bakımdan en büyük şansıdır Galatasaray’ın.. Arızaları gidermek sahada daha sert duran Galatasaray’da çok daha rahat olacak..

General 5 yıl daha

City'nin Arapları müthiş bir turnusol kağıdı oldu dönemin futbolunda.. Para neleri satın alabilirin yeşil sahalardaki tezahürünü gösterdiler bize.. Milan gibi bir kulübün en değerli yıldızını koparıyordu o para, taraftarlar araya girdi ve Kaka'nın gidişini erteletti.. Real Madrid'e kaldı işi bitirmek.. City arada Arsenal'in yıldızlarını kopardı, son darbeyi Lescott öncesinde Terry için yapmak istediler.. Roman Abramovich gibi iş başına geldikten sonra 500 milyon pound harcamış bir adama paranın gücüyle Terry için acaba dedirttiler.. Rus sermayesini böyle etki altına almaları bile müthiş bir hadiseydi ama sonunu getiremediler.. 10 yılı aşkın süredir Chelsea için oynayan adamı da bitirmeyiversinlerdi zaten.. Futbolda romantizm anlamsız bulduğum bir hadisedir ama bazı üst değerler de var bu futbolda.. Terry de onlardan biridir gözümde..

JT'den başka bilinen bir nicki yok, ama ben her gördüğümde 'General' diyesim gelir bu adama.. Zırh ve miğfer takıp savaş alanına sür, sırıtmayacak bir ifadesi var futbol oynarken.. Cannavaro sonrasında açık ara en sevdiğim stoperdir John Terry.. İyi bir stoperden çok daha fazlası var bu adamda.. Chelsea'ye duyduğum herhangi bir sempati olmamasına rağmen General'in Chelsea'de kalmasına fazlasıyla mutlu oldum.. Acaba diyen o kulüp ve sermaye, bugün Terry'nin sözleşmesini 2014'e kadar uzattı.. Tam 5 yıl.. Verilen ücretin haftalık 160.000 pound olduğu söyleniyor ki Lampard'la beraber zaten en çok kazanan adam olan Terry'nin İngiltere'nin en çok kazanan oyuncusu olması anlamına geliyor bu.. 5 yıllık bir kontrat ve karşılığı 40 milyon pound.. Yaş 29, son dönem çıkış yapan Vidic'le birlikte görünürde Premier League'in en mükemmel stoperi.. Aldığı kontrat sonuna kadar hakkıdır da, Chelsea'nin gösterdiği tavır için "Bir yanlış yaptık generalim, nolur affet" şeklinde bir iade-i itibar diyebilir miyiz? Bence diyebiliriz..

Güle güle kullansın Terry..

Paloschi